Een reddingsboei, met het water aan de lippen

Na maanden trekken, sleuren, zuchten en wakker liggen, kreeg de Vlaamse economie een lichtpuntje. Heerlijk, zo’n kerstcadeau. Merci, regering, want dat doet echt deugd. De voortzetting van het Vlaams beschermingsmechanisme en de globalisatiepremie zijn stappen in de goede richting. Toch knelt er nog een schoentje voor de zwaarst getroffen sectoren. 

De verlenging van het Vlaams beschermingsmechanisme tot februari laat de economie weer even opgelucht adem halen. Oef! Wat verse moed tanken voor het nieuwe jaar. We zijn dankbaar, al zien we enkele gemiste kansen. Virologen geven namelijk aan dat de eventsector pas rond de paasvakantie mag denken aan een vorm van heropstart. We hopen dus vurig dat het Vlaams beschermingsmechanisme nog extra verlengd wordt om ook die periode te overbruggen.

Onze medewerkers hadden ook gehoopt op een andere invulling van de tijdelijke werkloosheid. Eentje naar Nederlands model. Daar zet de NOW-regeling niet in op omscholing of bang afwachten, wel op actief de knowhow binnen de bedrijven houden en mensen inzetten waar het kan. Zonder extra kosten of verlies van eventuele tegemoetkomingen. De Belgische eventsector geniet wereldwijd aanzien, moeten we die expertise verloren laten gaan?

Als we de Vlaamse regering mogen geloven wel. De boodschap lijkt wel: “Blijf rustig in de zetel zitten en ga vooral niet op zoek naar alternatieven”. Want de zwart-witte maatregelen werken niet bepaald productief. Hoe zijn de limieten bepaald? Minder dan vijf werknemers in dienst: geen steun. “Slechts” 69% omzetverlies: geen steun. Bedrijven die inzetten op alternatieve activiteiten, die zichzelf heruitvinden, worden genadeloos afgestraft.

Bizarre parameters

En dan is er de globalisatiepremie. Een premie voor bedrijven die het afgelopen jaar niet verplicht moesten sluiten, maar wel onrechtstreeks hard getroffen zijn. Opnieuw een goede poging. Maar die zal voor een deel van  evenementensector helaas weinig effectief zijn. Dat vinden we bijzonder jammer. Al bijna een jaar lang bieden we met #SoundofSilence een unieke inkijk in de evenementensector. We roepen op tot dialoog. Niet om te smeken of om te klagen, wel om te tonen hoe complex en verschillend ieder bedrijf binnen onze sector is. Een gediversifieerd landschap van organisatoren, AV-specialisten, cateraars, podiumbouwers, … die via een ander businessmodel werken.

Dat houdt ook in dat we een andere kostenstructuur hanteren en dat de premie berekenen op basis van de omzet voor ons niet meteen een ideaal scenario is. Waarom? Om dezelfde redenen waarom het voor de eventsector al vanaf dag één fout liep. Omdat onze sector gedreven wordt door innovatie en snelle kapitaalrotatie. Elk van onze bedrijven geeft aan vaste kosten veel meer uit dan de gemiddelde 15% van de omzet waar de regering over spreekt. Net daarom zijn die vaste kosten die hier een veel betere parameter.

En dan zijn er nog die vijf voltijdse equivalenten. Waar dat getal vandaan komt, begrijpen we ook niet zo goed. En we begrijpen het nog minder als je weet dat het merendeel van de eventbedrijven met toegewijde freelancers werkt. Dat verzinnen we trouwens niet omdat het ons goed zou uitkomen. In onze boekhoudingen hebben we een grote kostenpost van onderaannemers en interims. Kosten die we kunnen staven met facturen. Kosten waar 55% van onze omzet naartoe gaat. Laat ons die voltijdse equivalenten dan op z’n minst zo aantonen?

Troostprijs

De nieuwe maatregelen zijn langverwachte troostprijzen. Ze loodsen ons hoopvol het nieuwe jaar binnen en daar zijn we blij om. Maar die gemiste kansen wegen door. Bedrijven die enkel doorverkoop deden van diensten en goederen krijgen maximale steun. Bedrijven die investeerden in machines voor tewerkstelling van andere bedrijven plukken de vruchten niet. Net zoals onze sector. Een sector die zichzelf moest heruitvinden, die knokt om te overleven, die haar omzetten met 95% ziet dalen ondanks dat ze geen vaste mensen in dienst heeft. Neen, die sector is het niet gegund.

De nieuwe maatregelen kunnen we dus moeilijk proportioneel noemen met de noden van kleine en grote ondernemingen in de eventsector. Allen ondergaan ze, al bijna een jaar lang, dezelfde crisis. Maar de onderlinge verschillen zijn groot. Een event dat werkt met freelancers krijgt vandaag 0 euro. Een event dat werknemers in dienst heeft, 2 miljoen euro. Ondernemingen met een omzet van meer dan 25 miljoen euro en met minstens twintig werknemers worden gelijkgesteld met bedrijven van 200 werknemers.

Van maart tot juni draaiden de eventbedrijven op eigen vermogen. De steun was zo goed als nihil en onze vaste kosten bleven. We reikten keer op keer de hand uit omdat we gehoord en begrepen wilden worden. Daar zijn we nu deels in geslaagd. Hopelijk lukt het in 2021 weer een beetje beter.

“Als we binnenkort weer willen samen komen met publiek
is er geen ruimte voor manifeste onwaarheden.
Want in 2021 is het tijd voor een helder signaal vanuit de politiek.
Hoe meer, hoe beter? Neen, dat willen we niet.
Alleen dat u onze sector een gezond toekomstperspectief biedt.”
Nieuwjaarsbrief #SoundOfSilence

Shares

You May Also Like

Kogel is door de kerk: AED Studios wordt grootschalig vaccinatiedorp

Na grondig overleg is er een beslissing uit de bus gekomen: de momenteel leegstaande ...

430 eventbedrijven staan klaar voor bouw vaccinatiecentra

Steden en gemeenten kijken naar bedrijven uit de evenementensector om zo snel mogelijk vaccinatiecentra ...

Eerste vaccinatiecentrum van Brussel opent in maart aan Heizel

In maart zal het eerste vaccinatiecentrum in Brussel aan de Heizel de deuren openen. ...

Nekkerhal wordt Mechels vaccinatiecentrum, opbouw begint morgen al

De Mechelse Nekkerhal zal op korte termijn omgevormd worden tot vaccinatiecentrum. Dat heeft het ...

Breaking News: "Corona-proof" rubriek op Mice Magazine

Beste MICE people, De post-Corona periode laat jammer genoeg wat langer op zich wachten ...

Nieuwe rubriek ‘Corona-proof Events’

Hier lees je alles over hybride en virtuele events.
Kortom, het digitale aanbod in onze sector.